Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

16 Φεβ 2014

Η Συνεπιμέλεια στην Ελλάδα

Η παράλογη εμμονή στην αποκλειστική επιμέλεια αποτελεί έργο των πολιτικών που δεν φρόντισαν να αλλάξουν τους νόμους και δίνουν οδηγίες σε άλλους που ασκούν εξουσία και έχουν συντεχνιακές σχέσεις μαζί τους.  www.sos-sygapa.eu

Περιγραφικά η κατάσταση :
  • Ούτε μια δικαστική απόφαση κατ’ αντιδικία δεν έχει εκδοθεί που ν’ απονέμει την κοινή επιμέλεια.
  • Η αποκλειστική επιμέλεια  ανατίθεται στην μητέρα σε περισσότερες από 98 % των περιπτώσεων που φθάνουν στα δικαστήρια.
  • Τα παιδιά που γεννήθηκαν εκτός γάμου και έχουν αναγνωριστεί παραμένουν μόνο στην αποκλειστική γονική μέριμνα της μητέρας τους και ο πατέρας τους έχει «ανενεργή» γονική μέριμνα. Μόνο αν πεθάνει ή αδυνατεί ν’ ασκήσει την γονική μέριμνα αποκτά ενεργή γονική μέριμνα και ο πατέρας.  Είναι δυνατόν το δικαστήριο να δώσει «ενεργή» γονική μέριμνα και στον πατέρα ιδίως αν συμφωνεί η μητέρα αλλά δεν έτυχε να γνωρίσουμε τέτοια περίπτωση μέχρι σήμερα.
  • Ο Άρειος Πάγος έχει σχηματίσει την παράλογη αντιεπιστημονική και δυστυχώς πρόσφατη νομολογία «το συμφέρον του παιδιού είναι να μεγαλώνει με την μητέρα του».
  • Οι δικαστικές κοινωνικές υπηρεσίες, αυτές δηλαδή που θα υποβάλλουν εκθέσεις στα δικαστήρια, θα επιτηρούν την εκτέλεση αποφάσεων και θα διαμεσολαβούν ουδέποτε συστάθηκαν.
  • Η οργάνωση του δικαστικού συστήματος  ευνοεί τις ατέλειωτες δίκες. Μία για το διαζύγιο, άλλη για την επιμέλεια, άλλη για την διατροφή, άλλη για την επικοινωνία,  ίσως και για τα περιουσιακά, και ασφαλιστικά μέτρα για όλ’ αυτά. Κάθε δύο χρόνια έχουμε και μια δίκη διατροφής και ίσως εν τω μεταξύ ξεκινήσουν οι ατέλειωτες μηνύσεις για απίθανα ζητήματα όπως π.χ. εξύβριση, συκοφαντική δυσφήμιση, ψευδορκία κτλ. Σε δουλειά να βρισκόμαστε.
  • Οι δικαστικές αποφάσεις που αφορούν παιδιά δεν εκτελούνται με τα μέσα της αναγκαστικής εκτέλεσης, δηλαδή με δικαστικό επιμελητή, πράγμα που επιτρεπόταν έως το 1996, γιατί είχε προβλεφθεί η σύσταση των δικαστικών κοινωνικών υπηρεσιών όπως προαναφέραμε που ουδέποτε συστάθηκαν. Η εκτέλεσή τους επαφίεται στην θέληση της μητέρας, στις χρηματικές ποινές που για να εισπραχθούν θέλει ακόμα μια δίκη και στις μηνύσεις. Και όλ’ αυτά είναι αναποτελεσματικά και χρονοβόρα.
  • Ενώ εισήχθη στην Ελλάδα η διαμεσολάβηση για αστικές υποθέσεις και σύντομα θα ενεργοποιηθεί, εντούτοις η οικογενειακή διαμεσολάβηση, ο πιο σοβαρός κλάδος διαμεσολάβησης,  είναι ένα άπιαστο όνειρο.
  • Τα επιδόματα, τα αφορολόγητα όρια και τα λοιπά ευεργετήματα παρέχονται στις χωρισμένες μητέρες που μάλιστα μέχρι πρότινος θεωρούντο «μονογονεϊκές οικογένειες». Ταυτόχρονα η διατροφή που καταβάλει ο άνδρας δεν εκπίπτει από το εισόδημα ενώ το ποσό που εισπράττει η μητέρα δεν φορολογείται. Επίσης η μητέρα παίρνει στα χέρια της όλες τις αποδείξεις δαπανών και έτσι έχει εισόδημα που δεν φορολογείται το οποίο εκπίπτει από το δικό της εισόδημα. Το ότι καταργήθηκαν τα αφορολόγητα λόγω κρίσης δεν επέλυσε το ζήτημα που παραμένει ανοιχτό.

Μια ματιά στο παρελθόν θα μας βοηθήσει να κατανοήσουμε το παρόν :
Το 1983 με την μεγάλη αναθεώρηση του οικογενειακού δικαίου καταργήθηκαν χιλιετείς θεσμοί του ρωμαϊκού δικαίου.
  • Έγινε πιο εύκολο το διαζύγιο
  • Καταργήθηκε η «πατρική εξουσία»
  • Καταργήθηκε η “προίκα” και η γυναίκα δεν περιμένει από τον σύζυγό της να διαχειριστεί την περιουσία της.
  • Νέοι ρόλοι απονεμήθηκαν και έπαυσε «ο ανήρ είναι η κεφαλή της οικογενείας» και «η γυνή διοικεί τα του οίκου» δηλαδή εισήχθη η ισότητα των συζύγων (όχι όμως των γονέων).
  • Καταργήθηκαν οι διακρίσεις μεταξύ παιδιών εντός και εκτός γάμου αλλά όχι μεταξύ πατέρων παιδιών εκτός και εντός γάμου.
  • Καταργήθηκε η μοιχεία και η επετράπη η έκτρωση.

Διαμορφώθηκαν νέοι νομικοί όροι :
Α) Η ΓΟΝΙΚΗ ΜΕΡΙΜΝΑ αντικατέστησε την πατρική εξουσία. Και οι δύο γονείς πλέον διαχειρίζονται την περιουσία του παιδιού, το εκπροσωπούν στα δικαστήρια και αλλού και έχουν την επιμέλεια μέσα στον γάμου.
Β) Η ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ είναι η φροντίδα του προσώπου του παιδιού, η επίβλεψη, μόρφωση, ανατροφή, και επιλογή της διαμονής του τέκνου που μέσα στο γάμο ανατίθεται και στους δύο γονείς.
Γ) Η ΦΡΟΝΤΙΔΑ του παιδιού που αν και δεν ορίζεται στον νόμο, την αναφέρει σε πολλά άρθρα του και είναι η καθημερινές βιοτικές ανάγκες του παιδιού.
     Η επιμέλεια και η φροντίδα ήσαν παλαιότεροι όροι. Πολλά ζευγάρια ζούσαν σε διάσταση για πολλά χρόνια ίσως και για πάντα και δεν παίρνανε διαζύγιο. Στις χωρισμένες μητέρες που είχαν την ανατροφή παιδιών δεν μπορούσαν να δώσουν την «πατρική εξουσία» αλλά δίνανε το θηλυκό ισοδύναμό του την «επιμέλεια».
     Και η φροντίδα ήταν κατά τις κοινωνικές και νομικές αντιλήψεις το αποκλειστικό καθήκον των γυναικών μια και «η γυνή διοικεί τα του οίκου».

Πως ο δικαστής ακύρωσε τον νομοθέτη :
     Τα Δικαστήρια έχουν στην περίπτωση διάστασης – διαζυγίου την εξουσία να ρυθμίσουν κατά το συμφέρον του τέκνου τη γονική μέριμνα.
     Το σφάλμα του ιστορικού νομοθέτη ήταν ότι δεν έθεσε ένα κανόνα και μετά απ’ αυτό να δώσει την ευκαιρία στον δικαστή ν’ αποστεί από τον κανόνα όταν συντρέχει λόγος, όπως  δηλαδή γίνεται σε όλα τα δίκαια.
     Λειτουργώντας όπως πάντα ο δικαστής δηλαδή δίνοντας συνέχεια στην νομολογία έως ότου κάποιο ανώτατο δικαστήριο την ανατρέψει, μετέφερε την έως το 1983 νομολογία στο νέο νομικό πλαίσιο και μάλιστα επί τα χείρω.
     Παλαιότερα τα μεγάλα αγόρια τα «δίναν» στον πατέρα και τα μεγάλα κορίτσια τα «δίναν» στην μητέρα. Μετά το 1983 επιστημονικοφανείς αντιλήψεις θέλουν τα παιδιά να μην χωρίζονται.
     Έτσι βρεθήκαμε στο παράλογο «τα παιδιά ανήκουν στην μητέρα» και για τον λόγο αυτό δίναμε στις γυναίκες την επιμέλεια, ακριβώς όπως κάναμε λίγο πριν όταν ο άντρας είχε την πατρική εξουσία. Λες και τίποτε δεν είχε αλλάξει.
     Προκειμένου να δικαιολογήσει μια νομολογία και πρακτική τριάντα ετών, ακόμα και με πρόσφατες αποφάσεις του, ο Άρειος Πάγος, διαμόρφωσε την σκοταδιστική αντίληψη «το συμφέρον του παιδιού είναι να μεγαλώνει με την μητέρα του». Ναι, η γη είναι επίπεδη.
     Έτσι, ούτε μία απόφαση που να διατηρεί την κοινή επιμέλεια δεν έχει εκδοθεί κατ” αντιδκαι όταν κάποιος φωτισμένος δικαστής στα Τρίκαλα το προσπάθησε πέσανε όλοι να τον φάνε και η πρώτη απόφασή (προσωρινή διαταγή) καταλύθηκε σύντομα.
     Η ελληνική νομολογία και πρακτική  παραβιάζει ατομικά δικαιώματα, είναι παράνομη ως αντίθετη με αυτά και αντίθετη με τις  επιστημονικές αντιλήψεις.

Η βολική για τις κρατικές αρχές νομολογία των δικαστηρίων
     Για να δικαιολογήσουν το ότι ακόμα όλα τα παιδιά τα μεγαλώνει μόνο η μητέρα τους στην Ελλάδα σε περίπτωση διαζυγίου, γράφει η Ελληνική Δημοκρατία προς την επιτροπή του ΟΗΕ για την εφαρμογή της Διεθνούς Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού :
     Η νομολογία διαμόρφωσε τον κανόνα ότι «η γονική μέριμνα παραμένει κοινή μετά το διαζύγιο» (2η και 3η πενταετής έκθεση προς τον ΟΗΕ).
    Ναι, λεφτά υπάρχουν και το έλλειμμα είναι 5 %.
     Δηλαδή λέει η Ελλάδα ότι και οι δύο γονείς θα διαχειριστούν την περιουσία του παιδιού τους και θα το εκπροσωπήσουν σε δίκες ή αλλού π.χ. με τους ενοικιαστές τους. Ποιόν ενδιαφέρει κάτι τέτοιο ;
     Δεν λέει η έκθεση όμως ότι σχεδόν πάντα το παιδί το μεγαλώνει η μητέρα του με τον μηχανισμό της αφαίρεσης της επιμέλειας που προ περιγράφηκε τον οποίο μόνοι τους έθεσαν οι δικαστές.
     Το ευχάριστο είναι ότι μετά τις αναφορές που υπέβαλε ο ΓΟΝ.ΙΣ Πειραιά προς τις αρχές της Ε.Ε. και τις ατομικές παρατηρήσεις του πάνω στην εθνική έκθεση (γιατί είχε αποκλειστεί από το Δίκτυο των Οργανώσεων για την Εφαρμογή της Διεθνούς Σύμβασης) ο Ο.Η.Ε. επανεξέτασε την περίπτωση της Ελλάδας και εν ολίγοις έπαυσε να κατατάσσει την Ελλάδα στις χώρες με κοινή επιμέλεια όπως εσφαλμένα τον πληροφορούσαν οι εθνικές αρχές.
     Το 2012 ο Συνήγορος του  Παιδιού, η εθνική αρχή για την παρακολούθηση της εφαρμογής της Δ.Σ.Δ.Π. περιέλαβε στις προτάσεις της την διατήρηση της κοινής επιμέλειας.

Μερικοί μύθοι στους οποίους πιστεύουν δικαστές και νομικοί :
  • Είναι καλύτερα για το παιδί να το μεγαλώνει ο ένας γονιός του για ν’αποφευχθούν οι εντάσεις στο περιβάλλον του.
  • Η θεωρία της «βαλίτσας» που εφαρμόζεται επίσης και όταν ρυθμίζεται η επικοινωνία.
  • Η θεωρία της «προσκόλλησης»
  • Η θεωρία του «σταθερού περιβάλλοντος» για την ανάπτυξη του παιδιού.
  • Η θεωρία ότι είναι καλύτερα για το κάτω των 7 παιδί να μην διανυκτερεύει με το μπαμπά.
  • Η απαρχαιωμένη θεωρία ότι η επικοινωνία είναι δικαίωμα του πατέρα, όχι του παιδιού.
  • Η αντιεπιστημονική άποψη ότι το μικρότερο παιδί πρέπει να βλέπει λιγότερο τον πατέρα του.

ΠΩΣ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ : Η ΑΠΟΨΗ ΜΑΣ
Ο νόμος το 1983 έγινε γιατί υπήρχαν διαμαρτυρίες για τα παιδιά εκτός γάμου και για δικαιώματα των ανδρών που ήθελαν να χωρίσουν και δεν μπορούσαν.     
     Οι γυναικείες οργανώσεις όλων των κομμάτων, βοήθησαν να δοθούν «προνόμια» που σήμερα είναι εκτός κοινωνικής πραγματικότητας.
     Σε μια κοινωνία όπου είδαμε Πρόεδρο της Βουλής, Πρόεδρο του Αρείου Πάγου και στρατηγούς της ΕΛ.ΑΣ  γυναίκες, πρέπει να βρούμε κάτι να πολεμήσουμε για να δικαιολογήσουμε την ύπαρξή μας.
      Ας πολεμήσουν κατά της κοινής επιμέλειας, ας πολεμήσουν κατά της βίας των ανδρών με μηχανισμούς που παράγουν αντί να εξαλείφουν την βία …  
       Ο «αγώνας» αυτός δεν δίνει μόνο λόγο ύπαρξης. Δίνει επίσης και επιδοτήσεις. Ο ΟΗΕ, η ΕΕ και άλλοι οργανισμοί τροφοδοτούν με χρήματα τα κόμματα.
     Η γενική γραμματεία ισότητας ξοδεύει ατέλειωτα ποσά από χρήματα και μια στρατιά ανθρώπων ζει από τη γραφειοκρατία.
     Σήμερα οι γυναίκες δεν ακολουθούν αυτές τις οργανώσεις παρά μόνο στο βαθμό που μοιράζουν χρήματα και παροχές οποιουδήποτε είδους. Τελικά, μήπως η ισότητα βλάπτει τα παιδιά ;

Πολλοί απατεώνες, ιδίως στην Αθήνα θέλησαν να διασπάσουν το κίνημα των μπαμπάδων με σκοπό τη διάλυσή του, στηριζόμενοι σε κακές φεμινιστικές οργανώσεις και θεωρίες καλυπτόμενες από πολιτικές σκοπιμότητες. Ετσι παρουσιάζονται είτε ως 'άλλες οργανώσεις' είτε ως μεμονωμένοι αισχροκερδείς, αντιγράφοντας κείμενα και ιδέες (με κακό τρόπο), παραπλανώντας αφελείς χωρισμένους, στέλνοντάς τους σε δικηγόρους, σε πολιτικούς, απομονώνοντάς τους από άλλους. Η μοναδική λύση είναι ο ακτιβισμός του ΣΥΓΑΠΑ. www.sos-sygapa.eu

10 Φεβ 2014

Ερευνα για το διαζύγιο

Γράφει ο ΘΑΝΟΣ Ε. ΑΣΚΗΤΗΣ Νευρολόγος – Ψυχίατρος, Πρόεδρος Ινστιτούτου Ψυχικής και Σεξουαλικής Υγείας www.sos-sygapa.eu
Η έρευνα πραγματοποιήθηκε σε δείγμα 9.726 ανδρών και γυναικών που κάλεσαν στη Συμβουλευτική Γραμμή Σεξουαλικής Υγείας στο χρονικό διάστημα 2004-2008. Από το συνολικό δείγμα οι διαζευγμένοι είναι 1.945 και οι έγγαμοι είναι 5.836.
Είναι γεγονός ότι στην Ελλάδα τα διαζύγια αυξάνονται όλο και πιο πολύ με την πάροδο των ετών. Υπολογίζεται ότι στις ημέρες μας 1 στους 4 γάμους καταλήγει σε διαζύγιο. Η αύξηση του ποσοστού των διαζυγίων είναι μεγάλη αν αναλογιστεί κανείς ότι στη δεκαετία του 80 το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 1 στους 10 γάμους. Επιπλέον, υπολογίζεται ότι το 2010 περίπου 1 στους 2 γάμους θα φτάνει σε διαζύγιο.
Οι πιο επιρρεπείς ηλικίες για οριστική ρήξη της σχέσης είναι μεταξύ 40 και 50, οπότε έρχεται η πρώτη κρίση της μέσης ηλικίας, «τι έκανα, τι δεν έκανα στη ζωή μου» και ο προβληματισμός τι κάνω από εδώ και πέρα. Τα 2/3 των διαζυγίων γίνονται σε αυτή την ηλικία, όταν έχουν μεγαλώσει λίγο τα παιδιά τους και θεωρητικά, θα μπορούσαν να χαρούν πια τη ζωή τους ως ζευγάρι. Η έξοδος των παιδιών από το σπίτι είναι συχνά σημαντική αφορμή για την κρίση της συζυγικής σχέσης.
Παλαιότερα ήταν ο άντρας που έφευγε από τον γάμο. Η σημερινή πραγματικότητα είναι διαφορετική, καθώς οι γυναίκες ζητούν πια διαζύγιο. Ο άντρας φεύγει για να ξαναζήσει τα νιάτα του, να ξαναβρεί την πρώιμη σεξουαλικότητά του. Η γυναίκα είναι πιο προσγειωμένη. Σκέφτεται: «μ’ αυτόν τον άνδρα θα περάσω τα υπόλοιπα χρόνια μου; Δεν ενδιαφέρεται για μένα…, το μυαλό του είναι εκεί» κ.λπ.». Η γυναίκα αναζητά μια πιο ολοκληρωμένη σχέση και αυτό γίνεται κυρίως από τη στιγμή που τα παιδιά μεγαλώνουν και φεύγουν από το σπίτι. Μέχρι τότε η σχέση της με τα παιδιά, της έδινε ουσιαστικό νόημα και ενδιαφέρον. Το ενδιαφέρον της μετατοπίζεται εν συνεχεία στη σχέση της με τον άντρα της ή διαφορετικά στην επαγγελματική της καριέρα.
Στην κλινική πρακτική διαφαίνεται ότι πιο εύκολα στις μέρες μας τα ζευγάρια οδηγούνται σε ρήξη και σε χωρισμό, ενώ πιο δύσκολα επιλέγουν να διεκδικήσουν μια σχέση. Στην αγωνία για το τέλειο, το μοναδικό και το αψεγάδιαστο, στην ενασχόληση με το «εγώ» και όχι με το «εμείς», πολλοί από μας σήμερα αδυνατούμε να δούμε την κρίση στην σχέση μας σαν ευκαιρία για αναδόμηση και ανανέωση και επιλέγουμε τον λιγότερο απαιτητικό δρόμο της «φυγής». Ωστόσο, οι άνθρωποι παντρεύονται και ξαναπαντρεύονται γιατί το έχουν ανάγκη! Ο γάμος μπορεί να εξυπηρετεί κοινωνικές, θεσμικές, οικονομικές ανάγκες, αλλά η σημαντικότερη είναι η ψυχολογική. Είναι η ανάγκη για ασφάλεια, για συντροφικότητα, το αίσθημα της συναισθηματικής σιγουριάς, η ανάγκη για αγάπη και η ανάγκη για κατανόηση. Είναι η ανάγκη για απόλυτη αποκλειστικότητα. Για αυτό και περισσότερο από 50% των διαζευγμένων προχωράει σε επόμενο γάμο, ενώ δεν είναι σπάνιο να ξαναπαντρεύονται τον-την ίδια σύζυγο.
Το διαζύγιο αποτελεί για το άτομο μια ψυχοτραυματική εμπειρία που μπορεί να επιφέρει μια σειρά προβλημάτων και δυσκολιών στη μετέπειτα ζωή του. Ένα από τα προβλήματα αυτά μπορεί να είναι οι σεξουαλικές δυσλειτουργίες, αλλά και τα ψυχολογικά προβλήματα. Πράγματι, από τα αποτελέσματα που προέκυψαν από την έρευνα της Συμβουλευτικής Γραμμής Σεξουαλικής Υγείας προέκυψε ότι οι διαζευγμένοι άνδρες και γυναίκες έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανίσουν σεξουαλικά προβλήματα σε σύγκριση με τους έγγαμους. Οι διαζευγμένοι άνδρες είναι πιο «ευάλωτοι» σε προβλήματα στύσης και εκσπερμάτισης, ενώ οι διαζευγμένες γυναίκες «υποφέρουν» από μειωμένη ερωτική επιθυμία, δυσκολία στην εφύγρανση του κόλπου και τον οργασμό αλλά και πόνο κατά τη σεξουαλική επαφή.
Οι σεξουαλικές δυσλειτουργίες στους άνδρες αφορούν κυρίως τη στυτική δυσλειτουργία και προβλήματα εκσπερμάτισης. Η στυτική δυσλειτουργία αναφέρεται στη μόνιμη ή παροδική αδυναμία απόκτησης ή διατήρησης στύσης κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής. Τα προβλήματα εκσπερμάτισης περιλαμβάνουν κυρίως την πρόωρη, την ανεσταλμένη και την παλίνδρομη εκσπερμάτιση. Κατά την πρόωρη εκσπερμάτιση ο άνδρας δεν έχει βουλητικό έλεγχο της εκσπερμάτισης, η οποία μπορεί να συμβεί ακόμη και στα προκαταρκτικά παιγνίδια. Η ανεσταλμένη εκσπερμάτιση αναφέρεται στη δυσκολία του άνδρα να εκσπερματίσει κατά τη σεξουαλική επαφή, ενώ κατά την παλίνδρομη εκσπερμάτιση ο άνδρας έχει την αίσθηση ότι εκσπερματίζει, αλλά το σπέρμα καταλήγει στην ουροδόχο κύστη.
Οι γυναίκες αντίστοιχα μπορεί να εκφράζουν μειωμένη ή και καθόλου επιθυμία για σεξουαλική επαφή. Επιπλέον, είναι πιθανό να έχουν δυσκολία στην εφύγρανση του κόλπου και στο να έχουν οργασμό. Επίσης, σε σεξουαλικές δυσλειτουργίες που χαρακτηρίζονται από αίσθημα πόνου, όπως η δυσπαρεύνια και ο κολεόσπασμος, οι γυναίκες μπορεί να νιώσουν πόνο μη οργανικής αιτιολογίας κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής.
Η διαπίστωση ότι οι έγγαμοι είναι λιγότερο επιρρεπείς σε σεξουαλικές δυσλειτουργίες μπορεί να δικαιολογηθεί από το γεγονός ότι αισθάνονται περισσότερο συναισθηματική ασφάλεια και πληρότητα μέσα στο γάμο και έχουν καλύτερη επικοινωνία με το/τη σύζυγο. Η καλή επικοινωνία και η συναισθηματική ασφάλεια αποτελούν στοιχεία που ενισχύουν την υγιή σεξουαλική ζωή.
Επιπλέον, οι έγγαμοι φαίνεται να έχουν μεγαλύτερη συχνότητα σεξουαλικών επαφών. Πράγματι τα άτομα με ενεργή σεξουαλική ζωή ωφελούν την υγεία τους, καθώς κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής ο εγκέφαλος εκλύει ορμόνες οι οποίες δρουν θετικά στη σωματική υγεία προφυλάσσοντας για παράδειγμα από κεφαλαλγίες και υπέρταση.
Όσον αφορά την ψυχολογική διάσταση του διαζυγίου, το 12% των διαζευγμένων παρουσιάζει κάποια ψυχική διαταραχή. Απó το ποσοστό αυτό το 56% των διαζευγμένων παρουσιάζουν συναισθηματικές διαταραχές με κυρίαρχη την κατάθλιψη, το 24% παρουσιάζει αγχώδεις διαταραχές, ενώ μικρότερα ποσοστά παρουσιάζουν διαταραχές προσωπικότητας και σχιζοφρενικές διαταραχές.
Από τα παραπάνω στοιχεία προκύπτει ότι η κατάθλιψη είναι η συχνότερη διαταραχή σε διαζευγμένους άνδρες και γυναίκες που αντιμετωπίζουν κάποια ψυχική νόσο. Χαρακτηριστικά συμπτώματα της κατάθλιψης είναι το έντονο άγχος και η ευερεθιστότητα, ανησυχία, εκνευρισμός, έντονη θλίψη, απελπισία, χαμηλή αυτοεκτίμηση, απαισιοδοξία, ευσυγκινησία, φόβος μοναξιάς, δυσκολία στη λήψη αποφάσεων, έλλειψη συγκέντρωσης, απώλεια ευχαρίστησης σε δραστηριότητες που πρωτύτερα θα ευχαριστούσαν το άτομο, απόσυρση από τις κοινωνικές σχέσεις ή ακόμη και από συγγενικά πρόσωπα. Συχνά συνυπάρχουν σωματικά συμπτώματα χωρίς να υπάρχει παθολογική αιτία, όπως διαταραχές στον ύπνο (αϋπνία ή έντονη υπνηλία), πονοκέφαλοι, διαταραχές της διατροφής (βουλιμία ή άρνηση φαγητού και απρόσμενες διακυμάνσεις του βάρους με εμφανή αύξηση ή μείωση), υπερβολική κούραση-αδυναμία ή έντονη εξάντληση. Στις αγχώδεις διαταραχές κυρίαρχα συναισθήματα είναι το έντονο άγχος και ο φόβος και μάλιστα συχνά μπορεί να συνυπάρχουν με συναισθηματικές διαταραχές. Πράγματι, οι αλλαγές που επιφέρει το διαζύγιο, όπως αλλαγή κατοικίας, των οικονομικών δεδομένων, του χρόνου που περνάει ο γονιός με τα παιδιά, εφόσον υπάρχουν, μπορεί να επηρεάσουν αρνητικά την ψυχολογική κατάσταση του ατόμου.
Από τους διαζευγμένους που έχουν κάποια ψυχική νόσο, το 36 % επιστρέφει και μένει με τους γονείς του, το 12% μένει μόνο, ενώ το ποσοστό είναι αρκετά μικρό στους διαζευγμένους που συμβιώνουν με σύντροφο(2%). Αυτό μπορεί να αποτελεί μία ένδειξη του πόσο η σχέση και η συμβίωση μπορεί να έχει θετική επίδραση στη ζωή ενός ατόμου που έχει πάρει διαζύγιο και φαίνεται να τον προφυλάξει από το ψυχολογικό πρόβλημα. Η σχέση αποτελεί ένα θετικό μήνυμα για την συναισθηματική πληρότητα του ατόμου και η ισορροπημένη προσωπική ζωή συσχετίζεται με την ψυχική υγεία στον άνθρωπο.
Το έτος 2007-2008 παρατηρήθηκε αύξηση των διαζυγίων της τάξεως του 11%, σε σχέση με τον προηγούμενο χρόνο. Στους 10 χωρισμούς οι 7 που αποφασίζουν να χωρίσουν είναι γυναίκες και οι 3 μόνο άντρες. Η γυναίκα επενδύει λογικά στο γάμο και ειδικά όταν υπάρχει παιδί. Για αυτό και οι γυναίκες που παίρνουν την πρωτοβουλία να πάρουν διαζύγιο είναι μητέρες.
Η γυναίκα οδηγείται σε αυτή την απόφαση κυρίως λόγω του ότι:
  • δεν καλύπτεται συναισθηματικά
  • δεν καλύπτονται οι προσδοκίες της σε σχέση με το παιδί της, θεωρώντας μη ικανό το σύζυγο-σύντροφο για αυτές τις ανάγκες.
Ουσιαστικά η γυναίκα έχει ξεπεράσει τον άνδρα της. Και μία σοβαρή παράμετρος σε αυτό είναι ο οικονομικός παράγοντας, καθώς η γυναίκα σήμερα δεν στηρίζεται οικονομικά στον σύζυγό της.
Στους γάμους που δεν υπάρχει παιδί φαίνεται πως ο άνδρας έχει τάση να χωρίζει τη γυναίκα, χωρίς κάτι τέτοιο να αξιολογείται στατιστικά.
Οι λόγοι που οδηγούν τον άνδρα να χωρίσει είναι :
  • η αυταρχική- καταπιεστική και απαξιωτική στάση της συζύγου
  • η μη κάλυψη των σεξουαλικών προσδοκιών του
  • η συναισθηματική κρίση του ίδιου, κυρίως στη μέση ηλικία, η λεγόμενη κρίση μέσης ηλικίας.
Συμβουλευτική Γραμμή Σεξουαλικής Υγείας www.sos-sygapa.eu

15 Οκτ 2013

Η κατάθλιψη στους διαζευγμένους. Παράδειγμα ο Λάμπης Λιβιεράτος

Η κοινωνία τώρα ευαισθητοποιείται, αφού ο ΣΥΓΑΠΑ (www.sos-sygapa.eu) το διατυμπανίζει πλέον των 10 ετών, με επιστημονικές έρευνες.

Το διαζύγιο είναι θάνατος για τους ευαίσθητους άνδρες (και είναι πολλοί).

Λάμπης Λιβιεράτος: Η πρώτη συνάντηση με τα παιδιά μετά την απόπειρα (Nassos blog)

Η περιπέτειά του Λάμπη ταρακούνησε για τα καλά όλη τη Showbiz. Ακόμη κι εκείνοι που δεν τον χώνευαν ή είχαν παρεξηγηθεί μαζί του, στην είδηση της απόπειρας έσπευσαν να μάθουν λεπτομέρειες για την κατάστασή του....
Η προσπάθεια να δώσει τέλος στη ζωή του… η νοσηλεία… η επανένταξη. Τίτλοι που μπορεί να ερεθίζουν δημοσιογραφικά αλλά την ίδια στιγμή κρύβουν πολλά μυστικά. Η Newsbomb αύριο φέρνει στο φώς μέρος των μυστικών του καλλιτέχνη αλλά και την συνάντησή με τα παιδιά του.
Ακόμη κι εκείνοι που δεν τον χώνευαν ή είχαν παρεξηγηθεί μαζί του, στην είδηση της απόπειρας έσπευσαν να μάθουν λεπτομέρειες για την κατάστασή του. Διαβάστε περισσότερα στο http://blogs.gossip-tv.gr/nassos/apopsi/lampis-livieratos-h-prweth-s%CE%B1%CF%83%CE%B4%CE%B1%CF%83%CE%B4ynanthsh-me-ta-paidia-meta-thn-apopeira/#more
Πηγή: http://www.gossip-tv.gr/showbiz/story/282485/lampis-livieratos-i-proti-synantisi-me-ta-paidia-meta-tin-apopeira-nassos-blog#ixzz2hmwGQZPo
Η ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΗ ΑΔΑΜ
«Αυτή τη γυναίκα θα την παντρευτώ», είπε ο Λάμπης όταν είδε τη φωτογραφία της Εύης Αδάμ σε ένα περιοδικό. Μερικές νύχτες αργότερα το είπε και στην ίδια όταν τη συνάντησε στις «Χάντρες».
Ο έρωτας τους έγινε αμέσως πρωτοσέλιδο. Οι διακοπές τους στα νησιά καταγράφονταν καρέ καρέ από τους παπαράτσι.
«Ήταν ο ωραίος και η ωραία. Το τοπ μόντελ τα 'φτιαξε με το ποπ είδωλο, τι πιο φωτογενές απ΄ αυτό;», λέει γνωστή τραγουδίστρια.
«Ήταν πάρα πολύ ερωτευμένοι ο ένας με τον άλλο. Από την αρχή ένιωσαν πολύ μεγάλη αγάπη και γι΄ αυτό αποφάσισαν να παντρευτούν», λέει φίλη της Εύης, η οποία μετά τον ρομαντικό γάμο στην Ίο, έγινε μάρτυρας των ομηρικών καβγάδων του ζευγαριού. Διαφορετικοί χαρακτήρες, ζήλευαν πολύ ο ένας τον άλλο και το έδειχναν με όλους τους τρόπους.
«Η Εύη είναι πολύ σοβαρή και μετρημένη. Ο Λάμπης πολλές φορές τη φώναζε αστειευόμενος «φράου». Εκείνος είναι πιο χύμα, αυθόρμητος, παιδί της παρέας και του χαβαλέ» λέει φίλος του Λάμπη. Ο γάμος τους πέρασε κρίσεις. Η βαθιά αγάπη τους όμως και οι δυο κόρες τους, τους κράτησαν μαζί για πολλά χρόνια.
«Εμείς πάνω απ' όλα είμαστε οικογενειάρχες. Ο αριθμός στο κεφάλι μας είναι το 4. Είμαστε 4 άνθρωποι, όχι 2 και θα κάνουμε τα πάντα ώστε αυτό το 4 να είναι συμπαγές» έχει πει η Εύη.
«Έμειναν μαζί πολύ περισσότερο καιρό απ΄ ότι θα έμεναν άλλοι. Είχαν φτάσει στο όριο, αλλά έκαναν υπομονή για τις κόρες τους», λέει φίλη της Εύης.
Χαρακτηριστικό είναι ότι ενώ τα Χριστούγεννα του 2011 τους βρήκαν να αλληλοαπειλούνται με μηνύσεις στο αστυνομικό τμήμα της γειτονιάς τους, ενώ το βράδυ της Πρωτοχρονιάς το πέρασαν με τα παιδιά τους. Μαζί πέρασαν και την Πρωτομαγιά του 2012 παρότι το διαζύγιο τους είχε ήδη εκδοθεί.
«Κάνουν πολλά για το χατίρι των παιδιών τους οι άνθρωποι», λέει φίλη της Εύης, ενώ φίλοι του Λάμπη λένε ότι την αγαπάει ακόμη και ότι θα ήθελε πολύ να τα αφήσουν όλα πίσω τους και να κάνουν μια καινούργια αρχή.
«Γι΄ αυτό στις συνεντεύξεις του μπερδευόταν όταν τον ρωτούσαν για την Εύη. Δεν είναι ότι ήθελε να πει ψέματα απλά και ο ίδιος ήταν μπερδεμένος», λέει στενός του φίλος.
«Για την Εύη το θέμα έχει κλείσει. Έχει ήδη προχωρήσει παρακάτω στη ζωή της», απαντάει φίλη της Εύης.
«Θέλει δύναμη να ξυπνάς σε ένα σπίτι που είναι άδειο» είχε πει ο ίδιος βουρκωμένος σε πρόσφατη συνέντευξη του στην Ελένη Μενεγάκη.
Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ
Ο Λάμπης αποφάσισε πριν από μερικά χρόνια να εγκαταλείψει το τραγούδι και τα νυχτερινά κέντρα. Άνοιξε ένα μαγαζί στην Αγία Παρασκευή και λέγεται ότι είχε αναλάβει όλες τις οικονομικές υποχρεώσεις της επιχείρησης, ενώ νωρίτερα είχε κάνει και διάφορα ανοίγματα παίρνοντας ένα μεγάλο δάνειο. Η οικονομική κρίση που ήρθε στο μεταξύ έκανε τα πράγματα χειρότερα.
«Χάλασε η ψυχολογία του. Άρχισε να νιώθει ότι έχει αποτύχει. Το περιβάλλον του δεν τον βοήθησε πολύ», λέει φίλος του.
«Ο Λάμπης είναι απ΄ αυτούς τους τύπους που έχεις γενέθλια και σου κάνει δώρο μια μηχανή, που λες ότι χρειάζεσαι δανεικά και βγάζει από την τσέπη του ότι έχει και στο δίνει» λέει άλλος φίλος του.
«Ο Λάμπης πρέπει να κάνει τις εμπειρίες του τραγούδια» λέει γνωστή τραγουδίστρια που ήταν ερωτευμένη μαζί του στα πρώτα του βήματα και καταλήγει: «Το χρωστάει στον εαυτό του».
Η ΝΟΣΗΛΕΙΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ ΚΛΙΝΙΚΗ
Το 2012 είχε νοσηλευτεί για ένα μήνα περίπου στο νοσοκομείο Σωτηρία με βαριά κατάθλιψη, με την οποία δίνει σκληρή μάχη μέχρι και τώρα.
Ο Λάμπης Λιβιεράτος είχε αποκαλύψει στο Πρώτο Θέμα:
«Ζήτησα μια ιατρική βοήθεια όπως χιλιάδες κόσμος. Μπήκα στην ψυχιατρική κλινική με συμβουλή του γιατρού μου, και δική μου πρωτοβουλία. Πάρα πολλοί άνθρωποι πια παίρνουν αντικαταθλιπτικά. Δεν είναι σπάνιο, ούτε ασυνήθιστο. Έτσι έγινε και με μένα. Στο νοσοκομείο είδα ανθρώπους με πολύ πιο σοβαρά προβλήματα από τα δικά μου. Χρειάστηκα ιατρική βοήθεια και τη ζήτησα. Τώρα είμαι πολύ καλύτερα, είμαι μια χαρά».
Για την αυτοκτονία του αδελφού του είχε πει: «Είμαι καλά, το παλεύω, αλήθεια. Είναι δύσκολη αυτή η περίοδος για όλους. Προσπαθώ να δω τα πράγματα με ψυχραιμία για ν΄ αντιμετωπίσω τα προβλήματα. Θα τα καταφέρω και θα σταθώ στα πόδια μου».
O ψυχίατρος, του, όπως είχε αναφέρει το δημοσίευμα, του συνέστησε πρώτον να νοσηλευτεί σε ψυχιατρική κλινική, και δεύτερον να κόψει κάθε επικοινωνία με την πρώην σύζυγο του καθώς δυσκολευόταν να χωνέψει πως η πρώην σύζυγος του προχώρησε τη ζωή της με άλλον άνδρα. Όσο για τους φίλους που του στάθηκαν είπε: «Είχα μεγάλη βοήθεια. Οι φίλοι μου, μου στάθηκαν πάρα πολύ. Είμαι ευγνώμων».
Ενώ αναφερόμενος στην Εύη Αδάμ, είχε πει: «Κάνει κι εκείνη ο,τι μπορεί. Όπως κι εγώ».

15 Ιουλ 2012

Αρωμα Ελλάδας με τη Γεωργία Θεοχαρίδου στο ellinikosfm


H Ραδιοφωνική εκπομπή: 'Αρωμα Ελλάδας' Ελληνικός FM, κάθε Τρίτη βράδυ 10μμ-1πμ. με την Γεωργία Θεοχαρίδου. Δέστε το σχετικό blog:
http://theoxaridougeorgia.blogspot.gr/
Παρακολουθήστε την και στο twitter, στο facebook και, εδώ:
http://photothessaloniki.ning.com/profile/ThEOChARIDOY?xg_source=profiles_memberList
Η Γεωργια Θεοχαριδου γεννηθηκε και μεγαλωσε στην Θεσσαλονικη απο πολυ μικρη ειχε αγαπη για την μουσικη και τα καλλιτεχνικα στα 16 της 

24 Απρ 2012

25 Απριλίου 2012: Παγκόσμια Ημέρα Αποξένωσης

25 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2012 ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΓΟΝΙΚΗΣ ΑΠΟΞΕΝΩΣΗΣ
ΣΥΓΑΠΑ - ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΔΡΙΚΗ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΚΗ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ
Φράγκων 19 Θεσσαλονίκη. Τηλ: 2310524285 / 2106411977 / 6942989785
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Αποξένωσης (25 Απριλίου) θα πραγματοποιηθεί συγκέντρωση στην παραλιακή οδό του Κέντρου της Θεσσαλονίκης, Λεωφόρο Νίκης 45, στο ύψος του FLOCAFE, στις 1μμ.
Με πανώ, συνθήματα και φωνητικά, θα κινητοποιήσουμε τους συμπολίτες μας για την καταστροφή της αποξένωσης των παιδιών μετά το διαζύγιο που προκαλείται από τα δικαστήρια.
Οι πολιτικοί δεν θέλησαν να επιλύσουν το πρόβλημα και οι φορείς αδιαφορούν για τα χιλιάδες παιδιά που εξαναγκάζονται να χάσουν τον πατέρα και το πρότυπό του με αποτέλεσμα να υπάρχουν άνθρωποι δίχως προσωπικότητα, με σύγκρουση συναισθημάτων, με κατάθλιψη, με αυτοκτονικές τάσεις, με παραβατική συμπεριφορά και οικονομικά προβλήματα. Ποτέ, κανείς δεν έσκυψε στα προβλήματα αυτού του είδους της οικογένειας παρόλο που υπάρχουν ένα εκατομμύριο διαζευγμένα ζευγάρια. Οι δάσκαλοι, οι ειδικοί, οι δικαστικοί, οι νομικοί, οι ψυχίατροι, οι κοινωνικοί λειτουργοί δεν γνωρίζουν τα νέα δεδομένα που προκύπτουν μετά το διαζύγιο και τις τραγικές συνέπειες στα παιδιά.
Κοινωνικές υπηρεσίες και οικογενειακά δικαστήρια είναι ανύπαρκτα στη χώρα μας. Με τα δεδομένα αυτά και τους ανυπεράσπιστους γονείς και παιδιά, δεν μπορεί να προκύψει πολιτική προστασίας δικαιωμάτων του ανθρώπου, δεν μπορεί να προκύψει οικονομική ανάπτυξη με λαβωμένους ανθρώπους που έχουν άλυτα τα οικογενειακά προβλήματα. Η χώρα μας έχει ανάγκη από ανθρώπους ισορροπημένους και άρχοντες που να ενδιαφέρονται γ'αυτούς για να προοδεύσει.
Η πολιτική εξαθλίωση είναι αποτέλεσμα της κοινωνικής και ατομικής εξαθλίωσης.
Για τους λόγους αυτούς, καλούμε όλους τους ενεργούς πολίτες να δράσουνκαι να έλθουν μαζικά στην κινητοποίηση της Τετάρτης 25 Απριλίου ως διαμαρτυρία κατά της γονικής αποξένωσης.
Από το ΔΣ του ΣΥΓΑΠΑ - ΕΚΚ
Σύνδρομο Γονικής Αλλοτρίωης-Αποξένωσης - WIKIPEDIA
http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CF%8D%CE%BD%CE%B4%CF%81%CE%BF%CE%BC%CE%BF_%CE%93%CE%BF%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE%CF%82_%CE%91%CF%80%CE%BF%CE%BE%CE%AD%CE%BD%CF%89%CF%83%CE%B7%CF%82

25 Δεκ 2011

15 Σεπ 2011

DNAnalogy - Συνεργασία με ΣΥΓΑΠΑ

Φιτσιάλος ΓεώργιοςΔιευθύνωνΣύμβουλος DNAlogy, ΔιδάκτωρΓενετιστής, Μοριακός Βιολόγος,
Πραγματογνώμωντων Ελληνικών Δικαστικών Αρχών σε θέματα Ταυτοποίησης Βιολογικού Υλικού καιΑνάλυσης DNA, 98 Vouliagmenis Ave, 16674 Glyfada,Athens, Greece
Tel/Fax: (+30)210 9650370, Mobile: (+30) 6973331842
www.dnalogy.eu ,     fitsialos@yahoo.com
http://www.dnalogy.eu/company/staff/%CF%86%CE%B9%CF%84%CF%83%CE%B9%CE%AC%CE%BB%CE%BF%CF%82-%CE%B3%CE%B9%CF%8E%CF%81%CE%B3%CE%BF%CF%82

10 Ιουλ 2010

ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΔΙΑΖΥΓΙΟ

http://www.emprosnet.gr/topics/health/?EntityID=a4e9df36-4799-44d5-a496-519f62646867
Παιδιά και διαζύγιο

Γράφει: Μαρία Βερβέρη*
12/06/2010
Όταν ένα ζευγάρι αποφασίζει να χωρίσει, το πρώτο πράγμα που σκέφτεται έχει να κάνει με τα παιδιά και την αντίδρασή τους σε αυτό. Φυσικά, το διαζύγιο ως γεγονός, καθώς επίσης και η περίοδος που προηγείται και έπεται αυτού, δεν είναι ό,τι καλύτερο για τα παιδιά, ιδιαίτερα μάλιστα αν οι περίοδοι αυτοί συνοδεύονται από εντάσεις και συγκρούσεις. Γι’ αυτό, λοιπόν, οι γονείς θα πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί και πολύ διακριτικοί κατά την περίοδο αυτή. Παρακάτω ακολουθούν κάποιες πληροφορίες που ίσως να βοηθήσουν τους γονείς να προστατεύσουν τα παιδιά τους από το συναισθηματικό φορτίο που συνοδεύει την απόφαση ενός διαζυγίου.
1. Το πρώτο, το οποίο και εγώ προσωπικά θεωρώ σημαντικότερο, είναι οι γονείς να μη βάλουν ποτέ τα παιδιά στη μέση. Τις όποιες διαφορές σας με τον/την πρώην σας, λύστε τες οι δυο σας μόνοι σας και μακριά από τα παιδιά.
2. Αποφύγετε τις συγκρούσεις μπροστά στο παιδί. Οι εντάσεις και συγκρούσεις μπορεί να είναι πολύ βλαβερές για εκείνο.
3. Επιτρέψτε στα παιδιά να μείνουν παιδιά. Δηλαδή αποφύγετε να τους αναθέσετε, έστω και ασυνείδητα, το ρόλο του γονιού ή το ρόλο του ψυχολόγου, σχετικά με τα συναισθήματά σας για το χωρισμό.
4. Καλό είναι επίσης να αποφευχθούν οι πολλές αλλαγές. Μετακόμιση, καινούργιο σχολείοκαι καινούργιος γάμος αμέσως μετά το διαζύγιο δε θα βοηθήσουν τη μετάβαση που θα κάνει το παιδί.
5. Μιλήστε στο παιδί με ξεκάθαρα λόγια, ανάλογα της ηλικίας τους, για το διαζύγιο.
6. Κάντε σαφές στο παιδί ότι δεν ευθύνεται εκείνο για το διαζύγιο. Πολλά παιδιά σκέφτονται ότι η οικογένειά τους χαλάει επειδή εκείνα ήταν κακά παιδιά.
7. Αφήστε τα παιδιά να μιλήσουν για τα συναισθήματά τους. Όσο δύσκολο και αν είναι αυτό για εσάς, βρείτε δημιουργικούς τρόπους να τους επιτρέψετε να εκφράζουν όσα κρύβονται μέσα τους.
8. Φροντίστε το παιδί να περνάει αρκετό χρόνο και με τους δυο γονείς.
9. Συνεχίστε τη ζωή σας όσο το δυνατόν καλύτερα. Μην εγκαταλείψετε τον εαυτό σας. Τα παιδιά προσαρμόζονται στο χωρισμό καλύτερα και λιγότερο επώδυνα αν και εσείς οι ίδιοι προσαρμοστείτε καλά.
10. Βοηθείστε το παιδί να χτίσει την αυτοπεποίθησή του. Εμπλέξτε το όσο γίνεται περισσότερο στη λήψη αποφάσεων που αφορούν την κοινή σας ζωή.
* Η Μαρία Βερβέρη είναι ψυχολόγος, απόφοιτος Α.Π.Θ., MSc Ψυχολογία Παιδιών και Εφήβων, University of Leiden, Netherlands.

5 Ιαν 2009

ΕΝΑ ΣΥΝΕΔΡΙΟ για αδικημένους πατεράδες

Από την εφημερίδα " ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ" 


Οι πτυχές των προβλημάτων που φέρνουν τα διαζύγια τόσο στους γονείς όσο και στα παιδιά της οικογένειας θα συζητηθούν μεταξύ άλλων στο διεθνές συνέδριο με θέμα "Οικογένεια, ισότητα, διαζύγια, δικαιοσύνη, παιδιά", που θα πραγματοποιηθεί από την Παρασκευή 2 Ιανουαρίου έως την Κυριακή.

Το συνέδριο, στο οποίο θα συμμετέχουν 40 σύνεδροι από 17 χώρες, διοργανώνει ο Σύλλογος για την Ανδρική και Πατρική Αξιοπρέπεια (ΣΥΓΑΠΑ). "Ένα από τα κεντρικά ζητήματα που θα συζητηθούν είναι η άνιση μεταχείριση των ανδρών, σε σχέση με τις γυναίκες, όσον αφορά τα διαζύγια και οι συνέπειες στα παιδιά. Παρότι στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες έχουν γίνει αλλαγές στο οικογενειακό δίκαιο, στην Ελλάδα ακόμη δεν έχουν γίνει κινήσεις προς αυτήν την κατεύθυνση", 


Περισσότερα εδώ 

14 Ιουλ 2008

13 Ιουλ 2008

30 Ιουν 2008

Βέροια: Μηχανισμός φακελώματος με «φερετζέ» την κοινωνική ευαισθησία


Η πρώτη απόπειρα έγινε τον Απρίλιο του 2007. Ο τότε Αντιδήμαρχος, Τηλέμαχος Χατζηαθανασίου παραιτήθηκε τρεις μέρες αργότερα, Μεγάλη Παρασκευή, και έκτοτε, παρά τις πιέσεις, απαντά αρνητικά στις προτάσεις να επανέλθει. Μεταξύ άλλων, κατανόησε πόσο εύκολα θα μπορούσε μια φαινομενικά «ειλικρινής» πρωτοβουλία να εξελιχθεί σε «κουτί της Πανδώρας».

Τότε στα σχέδια δεν ήταν μόνο οι κακοποιημένες γυναίκες, αλλά και τα κακοποιημένα παιδιά. Οι αντιδράσεις που υπήρξαν, έστω και μεμονωμένες, φαίνεται ότι υπέστειλαν προσωρινά μόνο, τον «κοινωνικό οίστρο» της Δημοτικής Αρχής, δηλαδή της κ. Δημάρχου και του περιβάλλοντός της. Μέχρι που εκτιμήθηκε ότι ήρθε ο καιρός, ωρίμασαν οι συνθήκες και είναι κατάλληλος ο χρόνος να ξεκινήσει η νέα απόπειρα. Μέσα στο κατακαλόκαιρο πολλά πράγματα «περνάνε» πολύ πιο εύκολα...

Έτσι «το τμήμα Κοινωνικής Πολιτικής και Αλληλεγγύης του Δήμου Βέροιας» απευθύνει κάλεσμα προς «τους δημότες στην ανοιχτή συνάντηση εθελοντικών οργανώσεων, εθελοντών πολιτών και υπηρεσιακών φορέων» με σκοπό τις «πολιτικές και μέτρα υποστήριξης γυναικών σε κίνδυνο». Σε παρένθεση αναφέρονται οι «δράσεις» που θα αναπτυχθούν και είναι «γραμμή SOS, καταφύγιο γυναικών , συμβουλευτική και ψυχολογική υποστήριξη».

Τον Απρίλιο του 2007 στην παρουσίαση αντίστοιχης «πρωτοβουλίας», η περιχαρής Δήμαρχος συνοφρυώθηκε απότομα, όταν, σε απλά ερωτήματα που τέθηκαν, αναγκάστηκε να δώσει «απαντήσεις» που δεν αντέχουν σε καμιά κριτική..

Τώρα επανερχόμενη, ίσως βρήκε πιο πειστικές απαντήσεις, αν και δεν θα χρειαστούν. Έχουν γίνει οι σχετικές «ζυμώσεις», διασφαλίστηκε όχι μόνο η «συναίνεση», αλλά και η αντιμετώπιση των αντιδράσεων (αν υπάρξουν) και των ερωτημάτων (αν διατυπωθούν). Ας όψεται το «καρτέλ» του τοπικού τύπου που έσπευσε, ακόμη μια φορά να χειροκροτήσει, να επικροτήσει και να προσφέρει την αμέριστη στήριξή του, για ευνόητους λόγους.

Και τότε και τώρα τα ερωτήματα προκύπτουν από τον εξωφρενικό «σχεδιασμό» της πρωτοβουλίας που προβλέπει γνώση και διαχείριση απόλυτα προσωπικών και ευαίσθητων δεδομένων από εθελοντές!

Με ποια κριτήρια θα επιλεγούν οι «εθελοντές»; Με βάση την επιθυμία τους να συνεισφέρουν; Και ποιος διασφαλίζει ότι ανάμεσα στους ενδιαφερόμενους δεν θα υπάρξουν και τίποτα «περίεργοι» τύποι; Από ποιους θα κριθούν; Από τη Δήμαρχο και το περιβάλλον της; Δηλαδή θα είναι άτομα της εμπιστοσύνης της; Με ποια κριτήρια;

Πόσο νομιμοποιείται ένας Δήμος να στήνει έναν μηχανισμό που επιτρέπει σε απλούς πολίτες να γίνονται γνώστες τόσο ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων, μόνο και μόνο επειδή ντύνονται με τον εθελοντικό μανδύα;

Υποτίθεται ότι υπάρχουν θεσμοθετημένες υπηρεσίες που έχουν ακριβώς αυτή την αποστολή. Αν η λειτουργία τους δεν είναι επαρκής, μπορεί να ζητηθεί επιτακτικά η αναβάθμισή τους, η στελέχωσή τους. Από πότε αντιμετωπίζονται τέτοια ζητήματα με Δημαρχειακές εμπνεύσεις και Δημοτικά γιουρούσια;

Μια αντίστοιχη «στέγη» άλλαξε τον πολιτειακή ιστορία του τόπου. Τότε που ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα βγήκαν από τη συγκεκριμένη «στέγη» και χρησιμοποιήθηκαν ως μέσο του πιο χυδαίου πολιτικού εκβιασμού.

Στην προκειμένη περίπτωση τι θα μπορούσε να συμβεί; Και ποιος διασφαλίζει ότι δεν θα συμβεί; Εκτός κι αν όντως υπάρχουν και άλλες σκέψεις, καλά κρυμμένες κάτω από τον «φερετζέ» της κοινωνικής ευαισθησίας...

Έχει δικαίωμα ένας φορέας να διαχειρίζεται τέτοια δεδομένα; Αυτά τα δεδομένα που και πως θα διατηρούνται; Ποιος ή ποιοι θα έχουν πρόσβαση στα αρχεία; Πόσο νόμιμο είναι κάτι τέτοιο; Τι κινδύνους εγκυμονεί; Ποιος εγγυάται ότι το περιστατικό της προηγούμενης μέρας δεν θα γίνεται θέμα του πιο χυδαίου κουτσομπολιού την επομένη; Πόσο νομιμοποιείται η κ. Δήμαρχος και το επιτελείο της να αναθέτει στον καθένα της αρεσκείας της το δικαίωμα να μπαίνει στα προσωπικά προσώπων και οικογενειών; Πόσο εύκολα το ενδιαφέρον μπορεί να εξελιχθεί σε πρόσχημα;

Έχουν αντιληφθεί οι ενδιαφερόμενοι εθελοντές τους κινδύνους στους οποίους μπαίνουν; Ένας να κάνει κάτι στραβό, θα κατηγορηθούν όλοι, γιατί φυσικά κανείς δεν πρόκειται να παραδεχτεί ότι δεν σεβάστηκε το ρόλο και την αποστολή του.

Υποτίθεται ότι τέτοια ζητήματα απαιτούν επιστημονική και ιδιαίτερα προσεκτική προσέγγιση. Πόσο μπορεί να συμμετέχει σε μια τέτοια διαδικασία ο καθένας, μόνο και μόνο επειδή «κρίθηκε» άξιος εθελοντής;

Οι εμπνευστές της καθ' όλα «ευαίσθητης» πρωτοβουλίας θα άφηναν τον εαυτό τους να εκτεθεί στον καθένα που σπεύδει να «βοηθήσει»;

Πολλή ευαισθησία έπεσε... Όλοι αυτοί που χαϊδεύουν τα αυτιά του «εθελοντισμού» και της «κοινωνικής παρέμβασης», όταν πάνε στο γιατρό, δέχονται να τους εξετάσει ο κάθε εθελοντής που ενδεχομένως κυκλοφορεί μέσα στο ιατρείο...

Αφού εμπιστευόμαστε την ψυχική υγεία και την αντιμετώπιση προσωπικών και οικογενειακών ζητημάτων σε «επιλεγμένους» εθελοντές, να γεμίσουμε με εθελοντές και τα χειρουργεία, μιας που δεν προλαβαίνουν οι χειρουργοί, και την αστυνομία, μιας και δεν επαρκούν οι αστυνόμοι και τα σχολεία, μιας και δεν φτάνουν οι δάσκαλοι...

Επειδή όμως και η υποκρισία και ο φαρισαϊσμός έχουν τα όριά τους, να πούμε τα πράγματα με τα' όνομά τους.

Το ευφυολόγημα ης «κοινωνικής ευαισθησίας» της Δημάρχου Βέροιας και του επιτελείου της, είναι μια παλιά και πονεμένη ιστορία. Πίσω από την πρωτοβουλία υπάρχει σαφέστατος και ορατός κίνδυνος να δημιουργηθεί ένας «Δούρειος Ίππος» που θα δυναμιτίσει ακόμη περισσότερο θα ήδη κλονισμένα θεμέλια της τοπικής κοινωνίας. Δεν παρέχεται καμία διασφάλιση, αντίθετα παραμένει ορθάνοιχτος ο κίνδυνος, ιδιαίτερα ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα να πέσουν σε λάθος χέρια. Αλλά κι αν ακόμη δεν πέσουν σε λάθος χέρια, σίγουρα θα βρίσκονται στη διάθεση της Διοίκησης του Δήμου. Και τέτοιο δικαίωμα δεν το έχει η Δημοτική Αρχή και καμιά Δημοτική Αρχή.

Οι τελευταίες εκλογές εξελίχθηκαν σε κλίμα χυδαίου κουτσομπολισμού και απύθμενης υποκρισίας. Πέρα από τις συμφωνίες κάτω από το τραπέζι....

Δεν νομιμοποιείται η Δημοτική Αρχή και καμιά Δημοτική Αρχή να δημιουργήσει κάτι το οποίο κάλλιστα, σε συγκεκριμένες συνθήκες, θα μπορεί να λειτουργήσει σαν μηχανισμός εκβιασμού, πιέσεων και ρουφιανεμάτων!

Η λειτουργία ενός τέτοιου μηχανισμού είναι παράνομη, αλλά κι αν βρεθεί νομική φόρμουλα, είναι άκρως επικίνδυνη κοινωνικά και υποκρύπτει δυνητικά, άλλους σκοπούς και στοχεύσεις.

Ας στείλει η κ. Δήμαρχος το Τμήμα της να συνεργαστεί με τους καθόλα άξιους επιστήμονες και αρμόδιους που στελεχώνουν τις σχετικές υπηρεσίες. Αυτοί οι μηχανισμοί φακελώματος ανήκουν σε άλλες εποχές, ακόμη κι όταν αλλάζουν περιτύλιγμα.

Άλλωστε η κ. Ουσουλτζόγλου έχει έναν μοναδικό τρόπο να μπαίνει σε περίεργες λογικές. Όσο ήταν αντιπολίτευση κατήγγειλε και καταψήφισε το έκτρωμα της πλατείας Ωρολογίου και μόλις εκλέχθηκε Δήμαρχος προχώρησε στην υλοποίησή του με τον χειρότερο τρόπο. Έβαλε τις μπουλντόζες και τα έκανε μπάχαλο.

Σύζυγος του γιατρού, Θανάση Γεωργιάδη, του επονομαζομένου και ¨Πατριάρχη του ΠΑΣΟΚ» στην Ημαθία, ο οποίος θεωρείται από τους στυλοβάτες του ΕΣΥ, ενός από τους κεντρικούς θεσμούς της κυβέρνησης της Αλλαγής του Αντρέα.

Η ίδια ως Δήμαρχος επαίρεται για την ίδρυση του Δημοτικού ιατρείου που ήρθε να υπογραμμίσει ουσιαστικά τη διάλυση του συστήματος υπηρεσιών πρωτοβάθμιας Υγείας, συνέπεια της διάλυσης του ΕΣΥ. Αντί δηλαδή να γίνει προσπάθεια να μείνει κάτι όρθιο και να στηριχθούν κοινωνικές κατακτήσεις, επινοήθηκαν Δημοτικά ημίμετρα που επιβεβαιώνουν και αποδέχονται ως δεδομένη και μη αναστρέψιμη την κατάσταση διάλυσης....

Βέβαια υπάρχουν και οι επικείμενες εκλογές (ο καιρός περνάει γρήγορα) οπότε χρειάζονται είτε «μικρομάγαζα», είτε «κοινωνικά ευαίσθητοι» μηχανισμοί που θα εξασφαλίσουν, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, τους απαιτούμενους, για την επανεκλογή, ψήφους.

Συντάκτης: Δημήτρης Καρολίδης

Πηγή: Μακεδονικό Δίκτυο - verianet.gr

28 Μαρ 2008

13 Φεβ 2008

"Η αποξένωση γονέα-παιδιού μετά το διαζύγιο βλάπτει κυρίως το παιδί " (του Θεόδωρου Μπατρακούλη)

Απο το PPOL.gr


Η οικογένεια αποτελεί την πρώτη μορφή κοινωνίας στην οποία εντάσσεται ο άνθρωπος.

Στις δυτικοευρωπαϊκές κοινωνίες και στις λεγόμενες «ανεπτυγμένες» χώρες, προ τριάντα και πλέον ετών, με την εξέλιξη των ρόλων των γονέων (ανδρών-γυναικών) και την είσοδο της μητέρας-γυναίκας στην παραγωγή, ο άνδρας ασχολείται με το σπίτι-οικογένεια και κυρίως δέθηκε με τα παιδιά.

Τα ζευγάρια χωρίζουν πολύ εύκολα.

Σ' αυτό διευκόλυνε το σύστημα μέσω της μεταβολής των νόμων προς όφελος της γυναίκας.

Το εύκολο χρήμα από διαζύγια-διατροφές ώθησε σε ακόμη περισσότερα διαζύγια.

Όμως, μετά το διαζύγιο συχνά επέρχεται η απομάκρυνση του πατέρα από το παιδί και αυτή έχει αρνητικές συνέπειες στη γενικότερη εξέλιξη των παιδιών.

Ωστόσο, στις δυτικές χώρες, υπήρχε ωριμότητα, σταδιακή εξέλιξη και κυρίως δομές, θεσμοί, (π.χ. οικογενειακά δικαστήρια, κοινωνικές υπηρεσίες, κ.τ.λ) και πολιτισμός που «απορρόφησε» αρκετά ομαλά την κατάσταση.

Κάποιες ακραίες καταστάσεις ή αδικίες καταγγέλθηκαν από οργανωμένα κινήματα-συλλόγους και ήταν ικανό το σύστημα να αντεπεξέλθει.

Όταν η εγκληματικότητα των ανηλίκων παιδιών χωρισμένων αυξήθηκε τραγικά και η ψυχική υγεία αυτών κλονίστηκε, τα κράτη αυτά, με τις δομές, οργάνωση και ωριμότητα της κοινωνίας τους, κατάφεραν να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα.

Έτσι, τα τελευταία 20-30 έτη, σε όλες σχεδόν τις δυτικοευρωπαϊκές χώρες, άλλαξε ο νόμος, ώστε να δίδεται η επιμέλεια και στον πατέρα (μάλιστα και γονική μέριμνα) σε ποσοστό έως και 30-40% (π.χ. σε Γαλλία, Βέλγιο).

Στις Σκανδιναβικές χώρες, υπάρχουν κοινωνικοί φορείς που παρακολουθούν κάθε προβληματικό ζευγάρι πριν το διαζύγιο.

Επεμβαίνουν και προστατεύουν τα παιδιά.

Επίσης, παραδίδουν πραγματογνωμοσύνη στους δικαστές για δικαιότερη αντιμετώπιση της επιμέλειας.

Παρακολουθούν μετά το διαζύγιο την τήρηση του νόμου.

Εάν υπάρξει παραβίαση «επικοινωνίας» αντιστρέφεται η γονική μέριμνα.

Σε όλες δε τις χώρες, εάν παρουσιαστούν οξυμένες αντιδικίες ή σοβαρά προβλήματα, η επιμέλεια ανατίθεται σε τρίτους (ιδρύματα).

Τα ιδρύματα αυτά είναι πολύ διαδεδομένα, στηρίζονται από το κράτος ή την τοπική αυτοδιοίκηση, υπάρχει σχολείο οργανωμένο και η εισαγωγή σ' αυτά είναι προσωρινή (1-2 χρόνια).

Το ζητούν ή οι ίδιοι γονείς επειδή κρίνουν ότι δεν μπορούν να διαπαιδαγωγήσουν σωστά τα παιδιά δίχως τον άλλο γονέα ή οι κοινωνικοί λειτουργοί ή ο εισαγγελέας.

Επίσης, στις διατροφές τηρείται η αρχή της αναλογικότητας εφόσον εργάζεται και η μητέρα-γυναίκα.

Αφαιρούνται τα έξοδα μετακίνησης και μοιράζονται όλα τα άλλα.

Στην εφορία δηλώνουν και οι δύο γονείς τις διατροφές και τον αριθμό παιδιών τους.

Η λογική των χωρών αυτών στέκεται στο γεγονός ότι δεν πρέπει να αποκοπούν τα παιδιά από τον γονέα που δεν έχει την επιμέλεια διότι οι συνέπειες που εμφανίστηκαν είναι τραγικές.

Όταν υπάρχει κακοβουλία, τιμωρείται άμεσα πριν παρέλθει ο καιρός και μεταστραφούν ή αποξενωθούν τα παιδιά.

Οι διαδικασίες είναι ταχύτατες.

Στη Γαλλία έχει θεσπιστεί η από κοινού άσκηση γονικής μέριμνας από το 1987, στο Βέλγιο από το 1995, στη Γερμανία το 1998, στην Ιταλία το 2005.

Προβλέπεται και η εναλλασσόμενη κατοικία (ελεύθερη πρόσβαση).

Τα διαζύγια δεν έχουν την έκταση που έχουν στην Ελλάδα.

Επιπλέον εδώ οι κοινωνικές και οικογενειακές δομές δεν είναι έτοιμες.

Στα παρακάτω 16 σημεία συνοψίζονται αυτά που βελτιώθηκαν σε άλλες χώρες.

Ο «σύλλογος για την ανδρική και πατρική αξιοπρέπεια» (ΣΥΓΑΠΑ) διεκδικεί την θέσπιση και εφαρμογή και στην Ελλάδα:

  1. Να θεσμοθετηθούν οικογενειακά δικαστήρια που θα απαρτίζονται από δικαστές με ειδικές γνώσεις και από ειδικό επιστημονικό προσωπικό. Να συμμετέχουν οι διάδικοι.
  2. Να γίνουν τροποποιήσεις στο «κώδικα πολιτικής δικονομίας» έτσι ώστε στις δίκες οικογενειακού δικαίου να καταθέτουν υποχρεωτικά και οι διάδικοι γονείς, ώστε να συνεκτιμάται από το δικαστήριο η προσωπικότητα τους και οι δυνατότητες τους να ασκήσουν γονικά καθήκοντα.
  3. Να γίνει συνταγματική κατοχύρωση της πατρότητας, έτσι ώστε να επέλθει ισότητα σε θεσμικό επίπεδο με τη μητρότητα. Ο πατέρας-δημιουργός να εκτιμάται μέσω των σχολικών και άλλων εγχειριδίων. Παραδοχή της ύπαρξης του πατρικού φίλτρου.
  4. Να εξευρεθεί τρόπος από την πολιτεία έτσι ώστε να μπορούν να εκτελούνται οι δικαστικές αποφάσεις και να μην μένουν ανεκτέλεστες.
  5. Να εκπαιδευτούν οι δικαστές έτσι ώστε να αποφασίζουν για τις οικογενειακές υποθέσεις αμερόληπτα και όχι με βάση στερεότυπα και αναλόγως του φύλου.
  6. Να θεσμοθετηθεί η από κοινού επιμέλεια των γονέων ως προς τα ανήλικα παιδιά τους (και από κοινού γονική μέριμνα).
  7. Να προβλεφθεί νομοθετικά ως ξεχωριστή περίπτωση η ελεύθερη επικοινωνία του μη έχοντος την επιμέλεια γονέα με τα παιδία του και η εναλλασσόμενη κατοικία των παιδιών όπου αυτό είναι δυνατόν. Πλέον αυτών σε περίπτωση επικοινωνίας του ενός γονέα με το παιδί που βρίσκεται σε άλλη πόλη ή χώρα να προβλεφθεί νομοθετικά ειδική ρύθμιση για τα έξοδα του επικοινωνούντος.
  8. Να θεσμοθετηθεί ώστε σε περίπτωση εξώγαμου τέκνου να αποκτάται η γονική μέριμνα εκτός από την φυσική μητέρα και τον φυσικό πατέρα.
  9. Να μη θεωρούνται τα παιδιά ως αντικείμενο ιδιοκτησίας της μητέρας αλλά να τοποθετηθεί θεσμικά και ο πατέρας σε ισότιμο ρόλο και να θεωρηθεί νομικά η ψυχολογική βία κατά του άνδρα και των παιδιών εξίσου σημαντική.
  10. Η ανάδειξη της έννοιας του γονέα ως κυριαρχικό στοιχείο στην ανάπτυξη των παιδιών χωρίς διακρίσεις με βάση το φύλο.
  11. Να προβλεφθεί νομοθετικά ειδική ποινική διάταξη για την με πρόθεση καθοιονδήποτε τρόπο παρεμπόδιση της επικοινωνίας του ενός γονέα από τον άλλον ακόμα και την αναστροφή της επιμέλειας και αφαίρεση επιμέλειας.
  12. Για την επιδίκαση διατροφής να θεσπιστούν περισσότερα κριτήρια (φορολογική δήλωση, καθαρός μισθός, έξοδα διακοπών, επικοινωνίας, κ.τ.λ) που να λαμβάνουν υπ' όψιν και τις πραγματικές ανάγκες των παιδιών και τις δυνατότητες των γονέων. Σε περίπτωση δε διατροφής συζύγου να θεσμοθετηθεί ως επιπλέον κριτήριο και η διάρκεια του γάμου.
  13. Να έχει ίδια επιδοματική ή εργασιακή ισότητα και ο πατέρας και άνδρας (όρια συνταξιοδότησης, οικογενειακά επιδόματα, πολυτεκνική ιδιότητα, άδειες πατρότητας, κ.τ.λ).
  14. Να λειτουργήσουν οι υποστηρικτικοί κοινωνικοί φορείς με επαρκές εξειδικευμένο προσωπικό ψυχιάτρους, κοινωνικούς λειτουργούς, παιδαγωγούς, παιδοψυχιάτρους, κτλ.
  15. Η παρενόχληση και ο ψυχικός βιασμός εναντίον του άνδρα να θεωρείται εξίσου σημαντικός και κολάσιμος ποινικά (με εκείνον κατά της γυναίκας).
  16. Να ερευνηθούν τα παραπάνω σε επίπεδο συντονισμένης και τεκμηριωμένης μελέτης και να εξαχθούν συμπεράσματα για την εξέλιξη των παιδιών από διαζύγιο, την παιδεία και τον πολιτισμό.

Ο Θεόδωρος Μπατρακούλης είναι δικηγόρος και διδάσκων στο «Ανοικτό Πανεπιστήμιο»

'Aλλα άρθρα του Θεόδωρου Μπατρακούλη: